320650_408270902575087_1394156850_n

Rozpacz Polki

Noc świat oddziała – gwiazdy nie świecą
Płynie wiatrami tuman wilgotny;
W polu, przy drodze tkwi krzyż samotny,
Pod krzyżem stoi młodzian z dziewicą.

Konik młodzieńca na bój poryża,
Serce młodzieńca na bój kołacze –
Łzami cichemi dziewczyna płacze,
Cichą boleścią żegna żołnierza.

I wsteczną drogą znikli oboje;
Tylko krzyż został sam i milczący,
Wznosząc, jak ojciec błogosławiący,
Ściągnięte ku nim ramiona swoje.

Noc się spuszczała, gwiazdy nie świecą,
Płynie wiatrami tuman wilgotny;
W polu, przy drodze tkwi krzyż samotny,
Pod krzyżem widać postać kobiecą.

Sparła na krzyżu strzaskane ciemię,
Białą sukienkę barwi krew skroni –
Wędrowcy chcieli przemówić do niej,
Postać pierzchnęła – poszła jak w ziemię.

Był to duch tylko – szata niebianek –
Ciała jej szukaj na bitwy polu,
Tak polce kończyć w serdecznym bolu,
Gdy za ojczyznę ginie kochanek.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>